donderdag 15 maart 2018

Bericht 14



Afgelopen vrijdag was ik samen met beeldend kunstenaar Francisca Vonck en haar dochter Amber op basisschool WSV in de Watergraafsmeer, Amsterdam.  We werken daar in het kader van het project ‘Modemix’ van de Stichting Kunsteducatie ‘De Rode Loper op School’.

Voor dat project fotografeer ik de creaties die de kinderen maken aan het einde van de tweede les.
(Zie ook Bericht 6.) Maar vrijdag was het de eerste les en daar was ik ook bij omdat het leuk is te zien wat er gebeurt en om de sfeer op de school en in de klas te proeven.

Twee klassen van dertig kinderen in de leeftijd van 8 jaar. Ja, dertig kinderen en één leerkracht!  
Slimme kinderen, stille kinderen, druktemakers, uitslovers en meer types zitten er in zo’n groep.
Als juf of meester zal je daar elke dag maar mee te maken hebben:  orde houden, afspraken maken, om stilte en concentratie vragen, kinderen corrigeren en stimuleren en dan ook nog zorgen dat het leerproces van elke leerling goed verloopt.  Bijsturen als dat nodig is en dit alles natuurlijk ook bespreken met ouders en het team. Heel wat als je daar voor staat, bedacht ik me, toen ik het allemaal zag.

‘Zo zou eigenlijk elke les moeten zijn,’ zei de juf van de tweede groep tegen mij nadat we een uur bezig waren geweest. ‘Dit kunnen ze allemaal en ze hebben allemaal twinkelende ogen. Ook leerlingen die niet sterk in leren zijn, of onzeker zijn over zichzelf, kunnen dit.’
‘Dat begrijp ik,’ antwoorde ik. Maar hoe doe je dat? Of beter gezegd: hoe zou het moeten?
Er zijn veel onderwijsrichtingen zoals Dalton, Montessori, Jenaplan, Freinetscholen. Maar wat als je een kind bent dat er niet inpast? Of als je daar als leerkracht niet inpast?
We kwamen er niet uit, maar ik begreep dat ze zich dat afvroeg.

Toen ik wegging en mijn jas in de docentenkamer ophaalde, was daar een leerkracht die hartige taartjes versierde met waterkers. Hij bleek met kleuters te werken en aangezien die vrijdagmiddag niet op school waren, leerde hij in die uren kinderen koken en bakken. En samen opeten natuurlijk.
‘Ik wil graag dat het goede mensen worden,’ zei hij. ‘En daarom is dit heel erg nodig. Net zo nodig als wat jullie in de klassen doen.’

Kijk, daar gaat het natuurlijk om in het onderwijs: dat het goed mensen worden!




maandag 12 maart 2018

Bericht 13



Na lang nagedacht te hebben en na een goed coaching gesprek heb ik het besluit genomen om voor mijzelf te gaan beginnen:  ZZP-er voor de klussen waar ik mee bezig wil zijn, naast mijn tijdelijke baan bij SintLucas.

Ik meldde me digitaal bij de Kamer van Koophandel en afgelopen donderdag kon ik me inschrijven in dat grote gebouw aan het IJ. Een jonge vrouw deed de inschrijving . Ze las mijn geboortedatum en  zei ze dat dat een goede dag was. ‘Ben jij soms ook op zeven augustus jarig?’ vroeg ik. ‘Ja’, antwoorde ze met een lach. Zij dertig jaar en ik bijna zestig. Een mooier begin van mijn inschrijving kon ik me niet voorstellen. En dat ook nog op Internationale Vrouwendag.

Bij het horen van de naam van mijn bedrijf ‘Overstap’ zei ze direct dat dat een probleem kon worden. Als er meer bedrijven zijn die zo heten, is dat moeilijk. Dat had ik ook al gezien toen ik naar een domeinnaam zocht. Overstap.nl was namelijk weg.

Een andere naam dus. ‘Overstapper’ dacht ik in een flits, en die heb ik nu als (voorlopige) naam.
Voor ontwikkeling van strategieën, vormgeven en begeleiden van projecten op het gebied van onderwijs, textiel, mode en beeldende kunst. De naam is altijd te veranderen en nieuwe naamkaartjes laten maken is ook niet zo moeilijk. Ik wil een korte en heldere naam die over beweging gaat: van A naar B en verder. Nog even verder denken,  maar ideeën zijn natuurlijk altijd welkom.

Voor de rest ging alles snel en overzichtelijk.  
Mijn inschrijving valt onder: Organisatie-adviesbureaus en Dienstverlening voor het onderwijs. 
Dan was er de aanmelding bij de belastingdienst en de aanvraag van mijn btw-nummer. Ik betaalde en kreeg een map mee met info en papieren.
Dat was alles.


Het regende toen ik buitenkwam. Ik liep naar de metro door de prachtig betegelde fietstunnel waar een geweldig groots zeevaarttafereel te zien is. Hijs de zeilen!,  dacht ik, en met volle kracht vooruit! 
Thuis dronken we een fles pro secco.

zondag 18 februari 2018

Bericht 12

Rondom Textiel Deel 2.
‘Hoe komt het toch dat jij zo geïnteresseerd bent in textiel?’ Die vraag werd me laatst gesteld.
Daar is een simpel antwoord op te geven: ik kreeg die grote belangstelling mee van mijn moeder.

Als jonge jongen keek ik met bewondering naar haar vaardige handen. Ze kon veel in mijn beleving: truien breien, broeken en shirts naaien, pannenlappen haken en zelfs de voorluifel van de caravan dichtmaken door er banen stof en ritsen in te zetten.
Stoffen voor kleding kocht ze op de markt waar ze haar vaste kramen had. Hier badstof voor een badjas en daar bij een andere kraam corduroy voor een hip safari pak. Voor duurdere stoffen ging ze soms naar stoffenwinkel Voerknecht in het centrum van Zutphen. Dat was een deftige winkel met wanden vol prachtige stoffen en dames in jasschorten die achter de kniptafels stonden en hielpen met keuzes maken.
Het meeste wat mijn moeder maakte, was praktisch van aard; heel af en toe liet ze haar fantasie de vrije loop. Die inspiratie hiervoor kwam door cursussen, via het tijdschrift Ariadne en door aanschaf (omstreeks 1975) van de cursus: ‘Het Komplete Handwerken’. Een serie van drie mappen waarin alles over textiele technieken was te vinden. Onder leiding van Henriette Beukers en Mary Storteboom kwam deze uitgave tot stand. De vormgeving was in handen van haar man Henk Beukers.
Wat bijzonder is dat er veel goede achtergrondinformatie in te vinden is en dat deze informatie toegepast is in allerlei ontwerpen.


Ik heb de drie mappen in mijn bezit en als ik iets wil weten over een bepaalde techniek kan ik het er bijna altijd in vinden. Af en  toe zijn de mappen nog te vinden in kringloopwinkels en je kunt ze dan vaak voor heel weinig aanschaffen.
Je zou kunnen zeggen dat het werk van Henriette Beukers veel invloed heeft en heeft gehad in mijn leven.  

Tijdens een poëziepresentatie in het Rosa Spier huis in Laren op zondag 4 februari zag ik in het bewoners-publiek Henriette Beukers zitten. Tenminste, ik dacht ze het was en toen ik haar aansprak, bleek ze het ook te zijn.



We raakten in gesprek over de twee uitgaves 'Rondom textiel', Henriette Beukers vertelt over haar verzameling’, die bij uitgeverij Beukers en Beukers zijn uitgekomen en over deel drie dat er misschien ook nog gaat komen. 



Ook dat zijn weer van die geweldige informatieve boeken met veel beeldmateriaal waar je als textielliefhebber van smult.




Hoe verrassend is het om een kijkje te krijgen in een bijzondere textielverzameling die gedurende een leven is opgebouwd! Ik vertelde haar hoe belangrijk ze voor mij is geweest en nog steeds is. Dat vond ze natuurlijk leuk om te horen. Binnenkort ga ik naar haar toe om het gesprek voort te zetten en om de twee boeken te laten signeren.

Ook tijdens mijn studie modevormgeving aan de Kunstacademie in Arnhem werd me duidelijk wat textiel voor mij betekent. Textiel in de vorm van kleding is je tweede huid en textiel in je interieur je derde huid. Experimenten met textiel waren altijd een onderdeel van mijn ontwerpen. Ik verfde Vlisco stoffen over, zeefdrukte labels voor mijn eindcollectie, borduurde met hand en machine en kwam zo tot mijn eigen vormtaal.


Workshop Grand Teints, Textielfabrique
Textiel blijft een groot en belangrijk deel van mijn interesse. Ik volgde afgelopen jaren workshops verven met indigo;  binnenkort ga ik een twee daagse Masterclass Blockprint onder leiding van Nathalie Cassée (Kashmir Heritage) volgen in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Daar verheug ik me enorm op en ik ben benieuwd met wat voor ideeën en resultaat ik thuiskom.

Met deze liefde voor textiel heb ik altijd les gegeven op modeopleidingen. Nu doe ik dat tijdelijk op de opleiding Creatief Vakman Textiel, Vormgeven & Ambacht bij SintLucas in Boxtel. Naast dit lesgeven bereid ik samen met Mechtild Kets een grote workshop voor die we gaan geven aan alle deelnemers van het EMTC 2018 congres, georganiseerd door BMA in Zaandam. Ook in deze workshop staat textiel centraal.
En er zijn nog meer plannen in ontwikkeling en contacten in het werkveld die te maken hebben met mijn grote liefde.


Bericht 14

Afgelopen vrijdag was ik samen met beeldend kunstenaar Francisca Vonck en haar dochter Amber op basisschool WSV in de Watergraafsmee...