19. Geluk in werk

Tijdens mijn drie weken vakantie in Frankrijk dacht ik regelmatig aan de veranderingen in mijn leven en werk. Vooral in de afgelopen jaren is er veel in positieve zin gebeurd.  

Na jaren in het onderwijs met succesvolle ervaringen maar ook met ongunstige ontwikkelingen werd het me duidelijk dat ik niet meer in het reguliere onderwijs wilde werken. Ik nam ontslag en zou wel zien wat er op mijn pad kwam.

Al gauw werd ik vrijwilliger op het textieldepot van het Amsterdam Museum en ging ik rondleidingen geven op de modetentoonstelling ‘Maison Amsterdam’ in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Ik werd gids voor uiteenlopende groepen: van havo-leerlingen tot leden van de Nederlandse Kostuumvereniging en alles wat daar tussen zit. 

Ik deed het met veel plezier en inzet. Het werk gaf me energie en ik ontdekte dat alle werkervaringen die ik in mijn leven heb opgedaan, samenkwamen in deze klussen. Ik werd dan ook heel blij met de vraag van de Nieuwe Kerk en het Dutch Heritage Amsterdam Museum (de voormalige Hermitage aan de Amstel) of ik ook bij komende tentoonstellingen rondleidingen zou willen geven. Daar zei ik natuurlijk ‘JA’ op. Deze week gaf ik aan leerlingen uit Brabant mijn eerste rondleiding bij de tentoonstelling ‘Love Stories’ in Dutch Heritage.

Er volgen er komende maanden meer. En in november ben ik gids voor bezoekers van de expositie ‘Juliana’ in de Nieuwe Kerk. 

Er gebeurde nog wat anders. Eind april reden we naar Italië voor een vakantie. We stopten in het restaurant voor de Gotthardtunnel. Op mijn telefoon kwam een bericht binnen van een onbekende Annabel die me vroeg haar te bellen. Ze wilde weten of ik groepen Amerikaanse studenten zou willen begeleiden in en buiten Amsterdam.  

Zo kwam ik in contact met CIEE (Council on International Educational Exchange), een grote organisatie die al jaren het belang ziet van culturele uitwisselingen voor jonge mensen. Wat een geweldige vraag! Ik was direct enthousiast en praten in het Engels is voor mij geen probleem. 

Een paar weken later had ik het genoegen om met een grote groep jonge mensen rond het thema ‘cycling and healthcare’ een aantal dagen op te trekken. 

Het beviel me direct goed en zo werd ik daarna gevraagd om te helpen met de Summerschools voor Highschool-studenten. Samen met geweldige collega’s Dasha Zelenykhina, Tamisha Bouknight en Azam Mansoori heb ik het vol daadkracht en power aangepakt.

Rond de thema’s ‘Queer life and Activism’ en ‘World Government’ gaf ik onder andere rondleidingen in het Rijksmuseum en door de stad, voer ik mee op boottochten door de grachten, begeleidde ik de jongeren naar het Anne Frankhuis.

Het waren weken vol gebeurtenissen, mooie verhalen, prachtige ontmoetingen en van een grote heerlijkheid. Verschillen vielen weg; als ik van een afstand naar de Amerikaanse studenten keek, zag ik weinig verschil met jonge studenten hier.

Mijn vroegere ervaringen in werk en leven kwamen samen met die van nu. Hoe mooi toch om dat op je 63ste mee te maken.

Ontroerd was ik tijdens de afscheidsavonden van de studenten van Summerschool. Ik kreeg armbandjes als herinnering en de laatste groep gaf me een boek waarin ze allemaal wat hadden geschreven.

Op een kaart schreef een studente dat ze nog niet ‘out’ was naar haar familie, maar dat ze tijdens Pride Amsterdam mij zag zitten met Jos en toen voelde dat er voor haar ook een toekomst was. Toen ik dat las, waren er tranen en zag ik weer het belang van een positieve voorbeeldfunctie. Ik ben me altijd sterk bewust geweest wat voor invloed een rolmodel kan hebben.  

Ze zijn nu allemaal weer terug in Amerika en begonnen met hun laatste jaar Highschool voor ze verder gaan studeren. We volgen elkaar op Instagram en voor CIEE blijf ik beschikbaar.

En dan is er nog het werk voor poëzie-uitgeverij Plint als blogredacteur en als Jan de Winkelman. In die laatste functie stond ik vier dagen samen met Plintdirecteur Mia Goes op de Najaarsbeurs Libris Blz. in Hoevelaken. 

Dat is een beurs waar eigenaren van boekwinkels de nieuwste uitgaves zien en orders plaatsen. We stonden er voor de eerste keer; volgens alle bezoekers hadden we de mooiste stand.

Helaas was daar geen prijs voor, maar we hebben dit idee wel gedropt bij klanten en collega’s, dus wie weet. Het is altijd een groot genot om voor Plint te werken en van klanten te horen hoe goed, mooi en verleidelijk de producten van Plint zijn. Voor ons was de beurs een succes en we zullen er over een half jaar vast weer staan. Ik maakte er kennis met veel uitgeverijen en boekwinkels, een wereld die ik op die manier nog niet kende, maar waarin ik me erg thuis voel.

En dan is er natuurlijk mijn blog TextielLiefde waarvoor ik met enige regelmaat een artikel schrijf over mijn grote liefde voor textiel. 

Hoe bijzonder is het toch dat je door de stap te zetten om ontslag te nemen andere wegen tegenkomt die zoveel voldoening en plezier geven.

 

Bericht 18

 

Kantelen,

ik gebruik het woord vaak als ik het over het leven heb.

Dat elk moment je leven kan kantelen

en hoe je je daar dan toe kunt of moet verhouden.

Als ik terugkijk op mijn leven tot nu toe

zijn er verschillende momenten geweest waarin alles veranderde:

Het ontmoeten van een grote liefde en daarna nog een.

Ontslag nemen en nieuwe mogelijkheden krijgen.

De dood van mijn Bram en hoe het mij verder verging.

 

Kantelingen zijn niet alleen droevig of verdrietig,

ze kunnen ook vreugdevol zijn en voor veel positieve energie zorgen.

Zo werkte ik de afgelopen twee jaar mee als redacteur  

aan het boek ‘dood gewoon gaan  hemelen’ van uitgeverij Plint.

Nooit gedacht dat ik dat ooit zou doen of kunnen!

Een boek met veel ‘gedichten als je woorden zoekt’,

als de dood gaat komen, er is en hoe je dan verder moet.

 

Vandaag, op Allerzielen ligt het in de boekhandel

en is het natuurlijk ook te koop via de site van Plint.

Het is behalve een prachtige en zachte uitgave

ook een praktisch boek dat handvaten kan geven

in een tijd waarin veel beslissingen genomen moeten worden.

Een tijd waarvan je achteraf kunt zeggen

dat je ondanks het grote verdriet er goede herinneringen aan hebt.

Ook voor de tijd erna kan dit boek voor troost zorgen.

Naast de poëzie staat er ook meesterlijk beeldend werk in

van Anke Roder, Arno Kramer en Tjibbe Hooghiemstra.

 

Trots ben ik natuurlijk dat het gelukt is

samen met de andere twee redacteuren Mia Goes en Jos van Hest,

met Lisette Wiegers die de redactie uitvoerde

en Beerd van Stokkum die de vormgeving verzorgde.

 

Soms denk ik wel eens,

als ik die stap of die stap niet had gezet,

was ik niet geweest waar ik nu ben:  

een leven waarin ik me gelukkig voel.

 

 

 

 

 

 

 

 

Bericht 17

Vorige week deed ik samen met collega Dirk-Jan Kortschot aka De Hoedenmaker de beoordeling van de derdejaars voor de vakken textielvormgeving en hoeden maken. En druk zijn ze geweest, de twaalf leerlingen die de opleiding ‘creatief vakman textiel’ volgen op SintLucas in Boxtel. De opdracht bestond uit het ontwikkelen van een textielcollectie en het maken van een hoed naar aanleiding van die collectie. Natuurlijk was er de gebruikelijke spanning bij de leerlingen. Heel logisch is als je je werk moet presenteren op een professionele manier.

Feedback geven en krijgen is een onderdeel van het programma en mij viel weer eens op hoe duidelijk ze dat naar elkaar deden als er een presentatie was geweest. Altijd vanuit een opbouwende en positieve gedachte.  Als dat is gebeurd,  kan de docent zijn mening zeggen en die is vaak een vervolg op de opmerkingen die al gegeven zijn.

Voor mij was het een groot feest om de afgelopen twee periodes aan deze klas les te geven. Textiel is uiteindelijk mijn grote liefde, meer nog dan mode heb ik de laatste jaren gemerkt. Ik had mooie, heldere en soms indringende gesprekken met ze tijdens het proces. De energie die er op bepaald momenten in het klaslokaal hing,  was aanstekelijk en vandaaruit ontstonden prachtige producten.
Inspirerend was het zeker, en niet alleen voor hen!

Zo ontwierp Laura Knüwer vanuit het modelabel ‘Min Wu’ een collectie waarbij kleurverloop en insnijdingen de uitgangspunten waren. Dit resulteerde in een hoed gemaakt van een plaat beschilderd foam die door insnijdingen en een 

draaiing de uiteindelijke vorm kreeg.

De collectie ‘Plato’s Atlantis’ van Alexander McQueen uit 2010 was voor Eveline van Dael het uitgangspunt om een collectie te ontwerpen waarin pailletten een grote hoofdrol spelen.

Lotte Kuilboer ontwierp voor het modelabel ‘Rodarte’ de collectie ‘QingTing’ waarbij vleugels van de libelle het uitgangpunt waren. Ze liet een vleugel laseren en plaatste deze op een ‘oog’ wat een bijzondere hoed opleverde.

Als verrassing kreeg ik van haar een kleine libellevleugel die ze ook als proef  had laten maken en die ik erg mooi vind. De vleugel hangt nu voor het raam van mijn werkkamer.

Een mooi aandenken aan een prachtige tijd waar ik erg van heb genoten.