Bericht 3

De scholen zijn weer begonnen, maar niet voor mij. Mijn nu ex-collega's staan weer voor de klas en hun werk is gestart. Volle klassen en een druk programma weet ik uit ervaring.

En ik? Ik neem de tijd om na te denken over de stappen die ik ga zetten. Er komt een rust over me heen en het besef dat ik even niet hoef. En er komt energie vrij die ideeën geeft. Nog niet concreet, maar zo af en toe flitst er wat langs dat ik opsla.

Zo ging ik vorige week donderdagmiddag ineens een rondje Ouderkerk aan de Amstel fietsen. Wind tegen en terug wind mee. In het Amstelpark zag ik dat de herfst in aantocht is en de zomer aan het vertrekken.

Naast de ervaring om 'even niet werken' zijn er ook de coachingsgesprekken die gestart zijn. Twee zijn er ondertussen geweest en die waren zeer verhelderend. Sabine van Lazione in Soestdijk liet me de eerste keer alles opschrijven waar ik blij van word en waar ik mee bezig ben. Dat werd deze lijst:

• nieuw en ontdekken
• nieuwsgierig
• beeld, beelden, beeldende kunst
• fotograferen
• maken: borduren van zakdoeken en servetten
• film, theater, buiten zijn, vrienden, koken
• mijn blog 'For the love of textiles'
• mijn blog 'Overstap' over procesbeschrijving en verbeelding

Mijn blog 'Overstap' zorgt ervoor dat ik alles helder houd in dit proces naar een nieuwe werkomgeving. Het maakt me bewust dat ik er naar kan kijken door er zo af en toe uit te stappen. Nieuwe ideeën kunnen ontstaan en die kunnen de noodzakelijke richting geven die ik nodig heb.

Een blog schrijven is ook delen. Delen en raken hoort bij me. Niet voor niets stond er jaren onder mijn schoolmail de zin: 

 'Geven is krijgen en delen is vermenigvuldigen'.

Zo kwam ik er ook achter dat ik nu eindelijk kan zeggen dat ik iets te vertellen heb over de wereld van textiel en mode. Ik ken veel achtergronden en weet veel van technieken. Mijn opvattingen over de plek van de mode in de maatschappij en over de kledingindustrie worden steeds meer helder en kritisch. De laatste jaren is mijn interesse in mode verschoven naar textiel in brede zin, naar oude en nieuwe technieken, naar de duurzaamheid van textiel in een consumptiemaatschappij.

Ik kan geraakt worden door de stoffen op  de tentoonstelling 'Sits' in het Fries museum. 

Maar ook door het werk 'Woven wheat' van Diana Scherer dat ik zag op de tentoonstelling 'Earth Matters' in het Textielmuseum. 

Over beide tentoonstellingen is binnenkort een blog te lezen op 'For the love of textiles'. 

Daarnaast schreef ik tijdens de sessie dat ik met mijn vakantie materiaal zoals textiel en garen zou meenemen om iets mee te maken, als ik daar zin in zou krijgen.
Nu maken Jos en ik sowieso elke zomer iets voor vrienden dat ze opgestuurd krijgen.
Vorig jaar waren dat een oude Franse ansichtkaarten waarop Franse woorden werden geborduurd.

Dit jaar kochten we bij de 'Emmaus' in Courthézon een grote stapel 'Paris Match' uit de vijftiger jaren waar we kleine slingers van zeven papieren kralen, ‘7 bisous’, van maakten die onze vrienden met groot plezier ontvingen en ophingen in hun huizen.

Bericht 1

Kathedraal in Reims

Bericht 1, week 1

Ik heb lang niet geschreven op mijn blog ‘Overstap’, dat ik startte toen ik besloot dat er een verandering in mijn leven en werk moest komen. Er was geen ruimte voor schrijven en het leek ook niet het goede moment. Soms moet je wachten op het juiste tijdstip voor je stappen gaat zetten.

Dat moment kwam afgelopen november tijdens een functioneringsgesprek. Hoewel lesgeven en contact maken met leerlingen me altijd goed afgaat, bleek dat ik eigenlijk wat anders zou willen doen met mijn leven. Dat was het startpunt voor een gesprek met personeelszaken. In het kort komt het erop neer dat ik per 14 juli jongst leden ontslag heb genomen en dat het ROC van Twente me ruimte geeft om ander werk te zoeken. Sabine Baltussen (zie website Lazione)  is mijn coach die me in dit proces gaat begeleiden. Ondertussen zijn er twee gesprekken geweest en daarbij viel al een aantal zaken op zijn plek.

Dat is een grote stap, maar er is nog meer gebeurd. Afgelopen mei verhuisde ik naar Amsterdam en daar voel ik me zeer op mijn plaats. Na bijna 35 jaar in Deventer gewoond te hebben, is ook dat een grote verandering. Ik heb het gevoel dat ik thuis gekomen ben.

De afgelopen maanden stonden in het teken van afscheid nemen. In afscheid nemen was ik nooit zo goed, maar opmerkelijk genoeg ging het me deze keer goed af. Natuurlijk waren er wel de nodige emoties, maar omdat het allemaal vanuit een positieve ontwikkeling ging, leek het lichter en makkelijker dan ik had durven hopen.

Na een mooi afscheid van mijn werk op 13 juli en een heerlijke zonnige vakantie in Zuid Frankrijk heb ik de afgelopen week gebruikt om wat te ‘rommelen en na te denken’. Wat opruimen in ons huis. Een dag naar Deventer. Ik heb me voorgenomen om elke week op mijn blog ‘Overstap’ een stuk te schrijven, om zo mijn proces inzichtelijk te krijgen en te houden. Daarnaast  ben ik van plan op mijn blog ‘For the love of textiles’ regelmatig berichten te schrijven over onderwerpen die aan textiel gerelateerd zijn.

Ondertussen ga ik samen met Evelien Verkerk nieuw werk maken voor een tentoonstelling die op 19 november wordt geopend in Hengelo. Ook heb ik deze maand een kleine fotografieklus.

Ik voel me rustig en vol energie om dit avontuur aan te gaan. Er komen ideeën en gedachtes op in de ruimte die ik voor mezelf heb geschapen. Ik ben ervan overtuigd dat er boeiende werkvragen op mijn pad gaan komen. Een vast baan wil ik niet meer. Projectmatig werken ligt me beter, denk ik. Een overzichtelijke karwei klaren en dan weg.

Maar ik neem de tijd. Ik merk deze week al hoe goed het me doet om na 28 jaar MBO rust te nemen en even niet te werken.  Over de reden waarom ik ben weggegaan schrijf ik in een volgend bericht. Daarin zal ook mijn afscheidsspeech te lezen zijn.